Sophia Twigt is een illustrator uit Utrecht. Haar illustraties zijn onder meer te vinden in de Volkskrant, maar ook op de cover van de VPRO gids, bijvoorbeeld. In een eerder interview zei Sophia dat ze ook graag bioloog of antropoloog had willen worden. Dat zie je terug in haar werk, ze tekent graag mensfiguren, vogels en andere dieren. In mei logeerde zij als gastschrijver bij ons op Amstelglorie. Florence sprak met haar.
Waar werkte je aan op de Wolkerstuin?
Ik werkte aan mijn eerste graphic novel over een vogel, de kaalkopibis. Een bijzondere vogel die met uitsterven wordt bedreigd. Momenteel is er alleen nog een wilde sedentaire kolonie in Marokko. De vogel is in de 17de eeuw in Europa uitgestorven. Op de grens tussen Duitsland en Oostenrijk verzamelt zich een bijzonder groepje biologen die samenwerken aan de terugkeer van de kaalkopibis in Europa. Ze voeden de jonge kaalkopibissen op met de twee ‘foster moms’ Johanna en Marie. Omdat de kaalkopibissen eind augustus naar het zuiden moeten migreren en uit zichzelf niet weten waar ze precies heen moeten, laten twee foster mothers en Johannes (naast oprichter ook de piloot) de weg zien in een Microlight, een klein vliegtuigje met een grote gele parachute. Samen vliegen ze dan naar Spanje, waar de vogels overwinteren. Zo hopen ze de soort tegen uitsterven te beschermen.
Heeft deze plek en je periode op Amstelglorie inspiratie gebracht?
Ja. Mijn boek gaat voor een groot deel over het verlies aan biodiversiteit. Over hoe we als mensen omgaan met de dieren en planten om ons heen. Tot mijn verbazing moest ik in de Wolkerstuin heel erg wennen aan alle geluiden om me heen. Dit was confronterend, blijkbaar ben ik niet gewend aan zoveel biodiversiteit in mijn directe omgeving. Door te identificeren wat ik allemaal hoorde, herkende ik steeds meer dieren en planten. Amstelglorie werd een ‘driehoekvormige cirkel’ vol met leven. Naast je, boven je, onder je en tussen de rolgordijnen (dat was misschien eerder dood dan leven).
Je deed mee aan de Kunstroute en ontving samen met Maria Vlaar, wel zo’n zestig belangstellenden op de Wolkerstuin.
Dat was heel leuk! De vraag die het vaakst voorbij kwam was ‘Hoe heb je het gehad?’ en ‘Hoe kwam je bij deze vogel terecht?’. Een leuke vraag vond ik ook: ‘Kunnen kaalkopibissen kleuren zien?’
Zou je andere schrijvers deze residentie aanraden? Welke tip zou je hen dan meegeven?
Ik zou hen aanraden om de residentie in de warme maanden te doen en om een verrekijker mee te nemen.
Zie ook haar instagrampagina en website: www.sophiatwigt.nl/
